‘Daar hebben we wat aan,’ zegt Brutaaltje, de kleinste van het team.
Het eindsignaal heeft geklonken: weer verloren. ‘Van een nederlaag leer je meer dan van een overwinning,’ zei ik maar, omdat mijn vader dat vroeger altijd tegen mij zei.
Elf doorweekte voetballertjes lopen met gebogen hoofdjes het kunstgrasveld af; geen kloddertje modder kleeft er aan hun broeken, die lang zijn omdat profs ook lange broeken dragen.
‘Kutzooi’, ‘partijdige scheidsrechter’. Ook op elkaar wordt gescholden – laat ze maar even uitrazen.
‘Gauw douchen, anders vatten jullie kou. En onderbroeken uit, we hebben allemaal hetzelfde.
Ik haal een kratje frisdrank en gevulde koeken; hebben jullie honger en dorst?’ Er komt beweging in het zooitje ongeregeld.
Behalve het gras is er niets veranderd.
« Herkening uit duizenden
Veroordeeld tot autisme »
« Herkening uit duizenden Veroordeeld tot autisme »
Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Kunstgras-voetballertjes
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Herkening uit duizenden Veroordeeld tot autisme »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han. Voetbal is inderdaad een nogal conservatieve sport waarin weinig veranderd. Noch in de spelregels, noch in attitude van spelers. Wel is het gedrag van supporters (ouders) sterk verhard in de loop der jaren.
Opmerking: waarom ‘…, zei ik maar, …’ (derde regel) in de verleden tijd, terwijl de rest in het stukje in de tegenwoordige tijd wordt geschreven?
PS veranderd is natuurlijk verandert
@Ewald. Omdat de eerste regel van het stukje niet het begin is. Het is een rectie op wat ik ZEI in de derde zin.
@Han. Voor mij als lezer is dat niet helemaal duidelijk. Misschien een witregel na ‘… omdat mijn vader dat vroeger altijd tegen mij zei.?’
@Ewald. Dit is de volgorde. dan wel o.t.t. Maar een verhaaltje hoeft niet bij het begin te beginnen; is mij geleerd, maakt het wat levender. Brutaaltje reageert dus op mijn opmerking.
‘Van een nederlaag leer je meer dan van een overwinning,’ ZEG ik maar, omdat mijn vader dat vroeger altijd tegen mij zei.
‘Daar hebben we wat aan,’ zegt Brutaaltje, de kleinste van het team.
Het eindsignaal heeft geklonken: weer verloren.
@Han. Ik ben het met je eens dat een verhaaltje niet bij het begin hoeft te beginnen. In dit geval zorgt het bij mij voor verwarring. Je uitleg begrijp ik, maar we zien/lezen het allebei anders.
@Ewald. Ja, maar dat geeft niet.