‘Je staat in m’n straal.’
‘Straal?’
‘Ja, van m’n kacheltje.’
‘Wat is het hier war…’
‘Je gaat niet zeiken over het klimaat, anders kun je meteen…’
‘Nee, nee.’
‘Veertig jaar sta ik hier al. Dacht je dat mijn vingers door opwarming zo krom staan?
Een winkel was geen keuze. Geen middenstandsdiploma. En nu? Die jurken hebben alle winkels overgenomen. Zonder diploma.
’s Zomers gaan ze naar hun tweede huis in Verweggistan. Ik kan amper mijn huur betalen; wie koopt er nog Perzische tapijten?’
‘Echt Perzisch?’
‘Nou ja, ze hebben ernaast gelegen.’
‘En wat is dit?’
‘Gebedskleedjes. Loopt als een trein. Vind je het gek: twee keer per dag met je hol omhoog op je knieën. Nou, dat wil wel slijten.’
« Traag
Het frikandellenbevrijdingsfront »
« Traag Het frikandellenbevrijdingsfront »
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Slijtage
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Traag Het frikandellenbevrijdingsfront »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties