‘Hè, verdikkeme.’
‘Wat is er, Ed?’
‘Ik druk op een verkeerd knopje.’
‘Wat wil je dan?’
‘Die windmolen in de tuin uitzetten. Maakt zo’n herrie.’
‘Volgens mij is het de waterpomp, Ed.’
‘Wat eten we met kerst?’
‘Wat je maar wilt. Moet je even op het display kijken.’
‘Toch heeft het een bijsmaak, dat 3D-geprinte eten. Ach, een konijntje, gesudderd op het gaspitje…’
‘Een konijntje is nauwelijks nog te krijgen; misschien bij je scepter zwaaiende vrienden van Unilever?
Ga je naar de Elfstedentocht kijken?’
‘Nee, dat gaat ook vervelen, ieder jaar weer. Ik zal blij zijn als die ijstijd voorbij is.’
‘Dat maken wij niet meer mee, Ed.’
‘Ik heb het koud.’
‘Hier, doe dit om; een ouderwets dekentje, CO2-gevuld.’
« Het einde van een tijdperk
Ondertussen in Syldavië »
« Het einde van een tijdperk Ondertussen in Syldavië »
Column, Communicatie, Familie, Fictie
Ed is het klimaat zat
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Het einde van een tijdperk Ondertussen in Syldavië »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties