Gerda had als kind doodsangsten uitgestaan toen ze getik op haar slaapkamerraam hoorde. Ze durfde niet achter de gordijnen te kijken. De volgende ochtend, bij daglicht, opende Gerda de gordijnen en zag ze hoe een knokige, vingervormige tak op het raam tikte. Daarna besloot Gerda nooit weer bang te zin voor een tikkend raam.
Inmiddels vijfennegentig, hoorde Gerda op een nacht getik. Moedig opende ze de gordijnen. Ze zag een griezelige gestalte met ogen als gloeiend houtskool. “Magere Hein!” riep ze verschrikt, viel ter plekke dood neer.
Gerda ligt in een kist met een raampje erin. De gordijntjes zijn gesloten. Wie durft op het raampje te kloppen? Men fluistert dat ze de gordijntjes dan open doet en “Magere Hein!” roept.
Peter en de wolf 🙂
Of Roodkapje:-)