Ik ontmoette haar in ‘De Pieper’, een nagenoeg muisstille kroeg zonder muziek.
De eerste keer dat de Canal Parade werd gevaren. Sprekende ogen, een ietwat zware stem.
Verklede vrouwen die op mannen leken en mannen die liever vrouw waren. Het is nu eenmaal zo.
Transgenders waren er nog niet zoveel. Althans niet zichtbaar, voor zover daar sprake van is. Ik kan me natuurlijk vergissen, want met iedere tijd moet je meegroeien, vergroeien. En met ‘moeten’ bedoel ik gewenning, geen verplichting.
‘Ik heet Lola,’ zei ze. Een prachtige vrouw. Ik kon maar niet begrijpen dat ze als een vrouw liep, maar als een man praatte.
Alles was nieuw. Ook voor mijn Lola.
Ik viel bijna voor Lola, en duwde haar weg.
« Kaleb’s muizofobie
Vakantie in de Camargue »
« Kaleb’s muizofobie Vakantie in de Camargue »
Cultuur, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Lola – deel 1
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Kaleb’s muizofobie Vakantie in de Camargue »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
The Kinks – Lola https://www.youtube.com/watch?v=LemG0cvc4oU
@Han. Sommige vrouwen hebben een zware stem. Wie weet, de liefde van je leven misgelopen …
@Ewald. Een beetje serieus graag! Haha. Het kan ook zijn dat ze zware shag rookte.
Olala, Lola, Han die voor zijn gevoelens durft uit te komen. Gelukkig nog steeds conform het themawoord.
@Han: intrigerende laatste regels, genoeg voer voor vervolgen!
Han: had je de laatste zin veranderd? Vlgs mij stond er een vraag ‘waarom’
@Berdien. Dat klopt.
@Lisette. Dank je. Aan een vervolg heb ik niet gedacht. Wie weet.
Heerlijk nummer, playbacken met de -uiteraard- afwasborstel!