‘Hoe is het met mijn vader?’
‘Ik vind het vervelend om te zeggen, maar uw vader doet vreemd de laatste tijd.’
‘Dat doen ze hier toch allemaal? Dat hoort bij hun ziekte.’
‘Dat hoeft u mij niet te vertellen, maar dit is nogal gênant.’
‘Wat doet hij dan?’
‘Hij maakt vreemde bewegingen met zijn handen, alsof hij… nou ja, u begrijpt me wel.’
‘Nee, ik begrijp u niet.’
‘Ik ga ze echt niet voordoen, maar hij zegt er ook rare dingen bij. De overige patiënten zijn nogal gechoqueerd daardoor.
‘Wat zegt hij dan?’
‘”Lekker smeuïg”, of “wat wordt ie mooi groot en stijf”.’
‘Haha.’
‘Moet u daarom lachen?’
‘Ja, mijn vader is veertig jaar slager geweest, met een eigen worstmakerij.’


Eerste keer dat ik op deze website schaterend achter mij computer zit. Wat een heerlijke verhaal Han!
@Mechtilde. Fijn om je te ‘horen’ lachen. Dank je wel!
@Han: lekker uitgebuit, die gène van de zorgverlener.
@Lisette. Dank je wel.
leuk verhaal met een plausibele pointe