Ik zag rietsigaren en dacht aan mijn jeugd. De tijd dat we nog niet rookten maar inmiddels wel wilden doen alsof we rookten. De tijd dat we langs de kant van de sloot sigaren plukten. En dan een sigaar aansteken en kijken naar de rook die van de sigaar kringelde. Er even op blazen om hem brandend te houden. De geur, ik kan me die zo voor de geest halen. En soms probeerde ik dan echt te roken en rolde ik een papier om de sigaar om de rook te kunnen inhaleren. Maar al wat ik voelde was brand in mijn luchtpijp. En dan hoesten. En wachten tot ik groot genoeg was om een échte sigaar op te mogen steken.
« Een dagje rechtbank
Alternatief »
« Een dagje rechtbank Alternatief »
Column, Mensen
De rietsigaar
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Een dagje rechtbank Alternatief »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties