Soms weet je het gewoon, nog voordat je er woorden aan kunt geven.
Ik kwam er voor het eerst in de zomer van 1988, weer alleen na een relatie van tien jaar. De afloop was eigenlijk meer een opluchting, het verdriet had ik in de drie jaren ervoor al gehad.
Mijn stemming was dus vooral fris, klaar voor een nieuw begin.
Het startte met een fietstocht naar het noorden van ons land. Vriendinnen hadden er een huisje gekocht. Ze keken in de achtertuin uit over de kleiige akkers, richting Waddenzee. Later die week maakte ik de overtocht naar Schiermonnikoog.
En toen ik het eiland op fietste, voelde ik dat ik in het paradijs was beland.
Het begin van veel moois.

Mooi verhaal Lisette en supertitel
@nancy: dankjewel!
@Lisette, Wat mooi zo’n nieuw stuk ruimte..
@keesleeuw: en het mooie is dat het nog altijd als nieuwe ruimte voelt!
Heel mooi en authentiek beschreven, deze nieuwe start, Lisette.
@Nel: dank je, en ja, het voelt nog steeds als een nieuwe start.
@Lisette. Prachtig en fris. Ik ben meteen weer terug op Terschelling <3.
@Han: dank, en ik ben ook dol op de andere Waddeneilanden (heb alleen Ameland nog nooit bezocht), maar Schier is en blijft mijn favoriet.
@Lisette. Ameland heb ik ook nooit bezocht. Wil ik wel doen!
@Han: als ik geld genoeg had…..(kocht ik een huisje op Schier)
@Lisette. Mijn idee!
Mooie metaforen Lisette.
@Levja: de realiteit als metafoor, hoe fijn is dat.
Wat een mooie mijmering. Zo heeft ieder zijn eigen paradijs. Het ligt niet ver ons paradijs. Soms om de hoek. :))
@Marijcke: dank je en inderdaad, een paradijs beleven tijdens je leven, wat een heerlijkheid!
inderdaad is Schiermonnikoog een aards paradijs
@José: fijn he, zo’n plekje!