De pesterijen gestopt.
In zijn linkerhand de peddel waar bloed in klagend rood naar beneden druipt.
Zijn rechterhand beroert een glas bourbon.
Uitzicht over zacht glooiend groen.
Eindelijk het gevoel van rust.
Een zee aan bomen glijdt vanaf de bergwand naar beneden.
Daar ligt zijn liefde.
Vermoord en begraven.
Hij heeft nooit geloofd in gedragsvoorschriften.
Zijn grootste vijand was voor kort het besef dat hij een verstikkende emotie bezat als het om haar ging.
Ze had een prettige indruk van blond en blauw bij hem achtergelaten.
Bij de eerste ontmoeting voelde hij haar schittering en wist dat zij hem kwetsbaar maakte.
Op zijn avances altijd walging als antwoord.
Het zoet van zijn liefde vervaagde naar bitter.
De tijd zal helen.
Beste Baldrik Blente, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie