Kinderen waren we. We renden hand in hand over heuvels, langs de silent hedges van Devon. De landweggetjes werden door de hagen aan het zicht onttrokken en we waanden ons alleen op de wereld. Het was zomer, ik denk 1985.
Het gras was nat onder onze blote voeten. Ooievaarsbek en scarlet pimpernel kietelden mijn kuiten en ondanks de tomeloze vaart die we maakten bij het heuvel afrennen, moest ik tijdens de daling telkens even achterom kijken om te zien of daar niet een klein deurtje een hobbithuis verborg…
Toen we de woest bloeiende weide achter ons lieten en het strand naderden, barstte het onweer los. De bui duurde drie weken. Onze hele zomervakantie.
Sprookjes bestaan niet maar dromen gelukkig wel.
Hier houd ik zo van en Levja zou Levja niet zijn als zij niet linkt naar een lied. Van top storyteller Ed Sheeran: https://www.youtube.com/watch?v=K0ibBPhiaG0
Dank je Levja!!! Heel mooi liedje. Deze link kan ik niet laten: https://www.youtube.com/watch?v=GQ2xPTf8jEk. The Silent Hedges van Bauhaus…
Inderdaad Simone. Past helemaal bij je stuk en de sfeer. Bauhaus was toch ook een studie voor kunstenaars?
@Levja: Ja, Bauhaus was een opleiding en later ook echt een kunst- en architectuurstroming. Onze eigen Mondriaan en Van Doesburg maakten deel uit van de stroming.
Het vriendje waarmee ik door Devon ren was een groot Bauhaus fan. Hij is niet lang geleden overleden en was vorige week jarig. Het verhaaltje is een In Memoriam.
Dit komt vast en zeker bij hem aan Simone. Gedachten gaan zo ver. Hemelhoog.
Fijn stukje waarmee je mij even meenam naar het heerlijke Engeland! Dankjewel daarvoor!
Simone, wat een fijngevoelig verhaal en helemaal met de reacties en jouw uitleg hierboven. Bewaar mooie herinneringen trouw in je hart!
Mooi In Memoriam!
Mooie en herkenbare Carree!
Zo anders verwoordt wat al vlug cliché wordt. Heel knap!
@Marie van Overloon, @O_verschreef en @Arjan Van Essen: Dank jullie! Goede herinneringen laten zich nou eenmaal makkelijker vatten in mooie woorden. @Ewald: ik tob en studeer eindeloos over stijl. Wat is dat dan, een herkenbare Carree? Ik ben echt heel benieuwd en het helpt me verder denk ik. Dank!
@Simonecarree, ik zou niet teveel tobben, en zo mooi vanuit je (soms gewonde) hart blijven schrijven. Prachtig was dit stukje