Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen, Natuur, Poëzie

Dromend van Devon

26 april 2017 | 120w | simonecarree | 10 |

Kinderen waren we. We renden hand in hand over heuvels, langs de silent hedges van Devon. De landweggetjes werden door de hagen aan het zicht onttrokken en we waanden ons alleen op de wereld. Het was zomer, ik denk 1985.
Het gras was nat onder onze blote voeten. Ooievaarsbek en scarlet pimpernel kietelden mijn kuiten en ondanks de tomeloze vaart die we maakten bij het heuvel afrennen, moest ik tijdens de daling telkens even achterom kijken om te zien of daar niet een klein deurtje een hobbithuis verborg…

Toen we de woest bloeiende weide achter ons lieten en het strand naderden, barstte het onweer los. De bui duurde drie weken. Onze hele zomervakantie.
Sprookjes bestaan niet maar dromen gelukkig wel.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van simonecarree of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »