Het is ochtend wanneer het meisje knutselt aan de eettafel.
School begint al bijna, maar ze wil niet. Het tafelblad ligt vol met crêpe-papier.
Maar dan komt haar vader binnen.
“Schiet op!”
Hij gooit haar schoentjes voor haar neus neer.
“We komen te laat.”
Hij veegt het tafelkleed leeg.
“Godsamme.” Het papier wordt verkreukeld, de stiften weggestopt.
Dan pakt hij de schoenendoos. Het is haar kijkdoos, waar ze uren aan gewerkt heeft.
Maar dat ziet hij niet, natuurlijk. Want de kijkdoos is er alleen van binnen.
Een moment bekijkt hij het. En dan verdwijnt het, in zijn geheel, in de papierbak.
Het meisje zucht.
Ze durft er niets van te zeggen. Nee.
Nee, ze staat op. Op weg, naar school.
« Paashazen
Prinses »
« Paashazen Prinses »
Communicatie, Fictie
Kijkdoos [2]
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Paashazen Prinses »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi weergegeven hoe door tijdgebrek veel stuk wordt gemaakt.
Ach, hoe triest…
Dank!
Dezelfde vader? Jammer dat hij geen oog heeft voor zijn kind…
@Irma: Hij ligt zeker in het verlengde van de vader in het vorige stukje, ja!
@Gustav. Goed weergegeven hoe iets kapotgemaakt wordt.
crêpe-papier schrijf je zonder koppelteken.
Van binnen schrijf je aan elkaar.
Op weg, naar school zou ik zonder komma schrijven.
Dank, Han Maas, voor de kritische opmerkingen!
Ik ben al een aantal bruten tegengekomen deze week…. nu ook weer. Sterk weergegeven. Het dochtertje lijkt er al immuun voor. Dubbel verdrietig.
Druk door werkgever etc. Ga er maar aan staan en dan de boel op orde houden thuis. Later weet deze vader wellicht hoe hij het anders had kunnen aanpakken. Hoop dat dochter en hij toch een fijne band op hebben kunnen bouwen.
@Gustav, wat verdrietig en mooi beschreven.
@ Alice en Lisette: bedankt!
Hoe een kinderdroom wordt vertrapt!