Dat zal me an me reet roesten of ze het op hun kop deden. Ze had hem beter een hengst kunnen verkopen. Dat stel oetlullen had het niet moeten doen. Ik probeerde het nog tegen te houden. Uit alle macht de verkeerde kant op zwemmen; net als ik nu doe. Maar het mocht niet baten. Negen maanden later heb ik het ze laten weten met luid getetter en gebrul. Zouden ze me stiekem haten?
Deze wereld mag mij niet. Dat was niet mijn bedoeling. Ik kan er niks aan doen. Nu zit ik volledig opgescheept met die twee oetlullen en heb ik de verantwoordelijkheid om te blijven bestaan. Moeder natuur? Een roze wolk? De grootste misdaad hebben ze mij aangedaan.
« De kers op de taart
Lozen die hap »
« De kers op de taart Lozen die hap »
Communicatie, Fictie
Oetlullen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« De kers op de taart Lozen die hap »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties