De nacht is als een lus. Een auto rijdt op een verlichte weg, met één passagier op de achterbank. Er zijn geen tegenliggers, het is een eenbaansweg. De weg heeft geen eind, de nacht begint steeds opnieuw. Als je eindeloos rechtdoor rijdt, kom je vanzelf weer op hetzelfde punt terecht.
‘Laat me eruit!’
De chauffeur reageert niet. Is dit een taxi? De meter staat stil op 999, 99. De wagen rijdt met gelijkmatige snelheid voort. Dan een benzinestation. De auto stopt.
‘Ik moet hier even tanken. Verrek, ik ben vergeten de meter aan te zetten. Nou ja, dit ritje is voor mijn rekening. Wil u ook iets drinken? Koffie? Of iets eten? Nou ja, we zijn er bijna! Gaat het?’
« Mijn laatste daden
Gezwollen ader »
« Mijn laatste daden Gezwollen ader »
Communicatie, Fictie
De spookrijder
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Mijn laatste daden Gezwollen ader »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
hallucinerende ervaring
Een bijzondere invalshoek.
leuke reacties, bedankt!