Twee staalblauwe ogen staren in haar richting. Onbeweeglijk, onbewogen, onschuldig, onwetend. De verlichting doet haar verstijven, ze staat daar doodstil, haar recht aankijkend, bevroren in de tijd.
Het moment duurt eeuwig, maar kan het onvermijdelijke niet stoppen.
Haar onderkaak maakt nog een kauwbeweging alvorens ze de sprong uit de dodelijke lichtbundel waagt. Maar het is te laat. Het moment duurt minder dan een tel, de klap is een doffe dreun. Het dier is dood, de auto total los, de bestuurster komt met de schrik vrij. Ze zal zich nooit van het moment van moord door schuld van onschuld los kunnen maken.
Aan de kant van de weg staat een kalfje haar moeder te roepen. De bestuurster antwoordt met bittere tranen.
« Inspiratieloos
Als de duisternis valt »
« Inspiratieloos Als de duisternis valt »
Mensen, Natuur
Dood door onschuld
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Inspiratieloos Als de duisternis valt »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties