Achter gebleven, wankelend
Wat kan ik er aan doen?
laat geen seconde zonder jou voorbijgaan
Ik houd ze vast, wil terug gaan
naar gisteren
Ik neem het mee, overal waar ik ga
Ik draag het in mij, elke nieuwe dag doet pijn
alles lag nog voor je
Ik blijf maar slikken, wil niet dat ik huil
Tot het langzaam doordringt
het is toch echt zo
Ik had toch nog hoop, wilde waarheid niet zien
kan het nog steeds, niet bij jou, wat dan?
Ik neem het mee, maakt niet uit waar ik ga
Ik draag het in mij, elke nieuwe dag doet pijn
alles lag nog voor je
Ik draag het in mij, elk uur van elke dag… elke dag …
« In mijn element
Achteraf en vooruit »
« In mijn element Achteraf en vooruit »
Poëzie
Gisteren
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Leon__A of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
-
Op 2 oktober 2015 om 00:30 zei Rob van Bedaf:
Beste Leon,
Poëzie is een straf genre, zowel voor Dichter als lezer.
Ik zou zeggen schaf het af en schrijf.
Groet, Rob.
Reageren
« In mijn element Achteraf en vooruit »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste Leon__A, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie