Eigenlijk vind ik meeuwen een beetje eng. Hun blik staat altijd boos, en klaar om in de aanval te gaan. De ervaringen van mensen die door hen beroofd zijn van hun broodje, versterken dit beeld.
Ze zwermden bovendien altijd boven de vuilnisbelt in de buurt van mijn oude woonplaats, als een soort aasgieren cirkelend boven afvalresten.
En hun geluid is nauwelijks gezang te noemen, meer een traag op gang komend geroep.
En toch houd ik van ze. Hun geluid brengt me naar de zee, de weidsheid van het in de duinen liggen. Hun zweven in de wind, drijven op de luchtstromen. Ik doe gewoon mijn ogen dicht, en ga met ze mee. Ze symboliseren een vrijheid die ik mezelf toewens.
Mooie tegenstrijdige lading, Lisette
Inderdaad mooi verwoord die tegenstrijdigheid, en herkenbaar.
Ja, heerlijk die vrijheid. Mooi beschreven.
Ik zie het wel voor me en het roept ook het verlangen om mee te zweven op. Ik word dus meegenomen in het verhaal. Daarvoor een hartje!