Haar vingers kenden vele ringen. Zoals een kootjesbedekkende sidderslang of een vinger bezwarende luipaardkop met smaragden ogen. Zij verloor er als ze op pontons sprong vanaf boten of gooide ze weg in de vuilnisbak als ze ziek werd van de gever. Naar haar hoofd gegooide ringen liet zij omsmelten tot onvindbare klompjes. Indertijd op het gemeentehuis was zij haar trouwring vergeten.
Zij liet ringen maken met malachiet die zij vond in den vreemde. Een veinzende geliefde roofde de een na de ander. Toen kwam een ringloze periode. Haar naakte vingers begroeven zich dag en nacht in werk om er te komen. Nu draagt zij toermalijn, maanstenen en cameeën zonder materiële waarde. Haar vingers glanzen van geluk om de emotionele lading.
Beste Mili,
Praktisch een heel levensverhaal in ringen gevat! En dat zonder dat de handdoek in de ring wordt gegooid.
Met vriendelijke groet plus welverdiend hartje,
Chris
@Chris, hoewel je hartje niet zichtbaar is, voel ik hem wel. 🙂 Je hebt de essentie mooi weergegeven.
Hartje? ’t Was de hitte. Hij sta ‘r nu bij.
Chris
Een bijzondere en fantasierijke biografie in een notendop. Mooi gedaan! <3
@Hay, fijn, je deed me glimlachen voor het slapen gaan.
Nu heeft het leven zelf meer waarde. Mooi!
Zuster Mili,
Mooi sierlijk geschreven verhaaltje.
VmetdeVorK.
@hendrike, je ziet het goed, dank je.
@VmetdeVork, sierlijk, zo had ik het niet gezien. Heerlijk zo’n reactie.