Ongeduldig tikte Geraud met zijn pen op de antieke schrijftafel. Een blik op de pendule leerde hem dat zijn handlangers onderweg waren. Het kon niet lang meer duren.
Het afgelopen jaar had hij tweemaal een goed bod gedaan op het landgoed. De druifranken op de hellingen van het vroegere eiland La Clape vormden een goudmijn. Hij was vastberaden zich de volgende eigenaar te noemen. Dat zou een aanwinst voor zijn snel groeiende vastgoedimperium betekenen. Maar Christophe, de eigenaar van Pech Redon, bleek onvermurwbaar. Zijn levenswerk was niet te koop.
Geraud moest nog even geduld hebben. Alles was tot in detail voorbereid. Slinks maar desastreus zouden ze te werk gaan. Het druivensap zou vloeien. Nog nooit had men hem iets geweigerd.
@Karin, omdat ik er drie keer overheen heb gelezen (pech/Pech Redon) verdien je een hartje.
@Mili, dank! Het duurde even voordat ik een originele invalshoek gevonden had 🙂
Sorry,
Maar het themawoord als eigennaam gebruiken, vind ik zwakjes.
Met vriendelijke groet,
Chris
@Chris, dat mag. Daar hoef je geen sorry voor te zeggen.
Karin, ik moet nogal wat ontcijferen om te begrijpen wat er aan de hand is. Handlangers is een sluw woord. De titel hint naar een vorm van oogstvernietiging om Christophe failliet te maken. Wat mij betreft kun je iets meer info geven en wat stuurwoorden (bijv nmwd) schrappen. Daardoor komt, denk ik, de hp als meedogenloze zakenman ook in de toonzetting tot uiting.
Taalzeurtje: er ontbreekt m.i. een komma achter Redon.
@Chris – als het een verzonnen naam zou zijn, geef ik je gelijk. Maar Pech Redon bestaat echt: dit verhaal is geïnspireerd door http://www.perswijn.nl/artikel.....pech-redon
Dank voor je feedback Leonardo. Op mijn zoektocht voor een stuk met originele invalshoek en het woord ‘pech’ stuitte ik op het verhaal van Pech Redon. Ik besloot te schrijven vanuit de hp die (nooit bewezen weliswaar)de sabotage veroorzaakte. Ik heb me middels een paar publicaties ingelezen en vervolgens het verhaal geschreven. Daarbij wilde ik sfeer neerzetten (oa door gebruik bv nmwd) en een meedogenloze zakenman. Ik realiseer me nu dat je dit kunt doen bij zaken die het wereldnieuws gehaald hebben, echter niet bij een lokale gebeurtenis. Zoals jij terecht schrijft moet je teveel ontcijferen en hoewel best het een en ander aan de fantasie van de schrijver mag worden overgelaten, moet het geen raadsel worden.
Mijn conclusie is dat ik deze keer aan 120 woorden té weinig had om de boodschap over te brengen. De komma is toegevoegd. Dank!
@Karin – Stuurwoorden zijn een vorm van TELL (=instructie van de lezer wat hij moet vinden en voelen). Lezersinstructie is de regisserende schrijver aan het woord en houden de lezer weg van maximaal “wegdromen”. Om die reden vind ik ze “ongewenst”. Wat je er verder mee doet is aan jou, de schrijver.
Overigens gebruik je nergens niets ontziend of meedogenloos en toch kom ik tot die conclusie, omdat je me het SHOWt door zijn acties. Dat noem ik geëngageerd schrijven 🙂
@Leonardo. Dank voor je heldere uiteenzetting. Ik heb het stuk aangepast aan de hand van je feedback. Ben nog niet tevreden, maar laat het even rusten…
mooie intrige rond wijnlandgoed, leent zich voor wat uitgebreider verhaal
Daar zit ik wel over te denken José, dank 🙂