Er was een bloedige aanslag in de hoofdstad. Er waren honderdvierendertig doden gevallen en achtenvijftig gewonden, variërend van licht tot zwaar gewond.
Tijd om aan het werk te gaan.
Ik kwam daar aan en zag een chaos die zijn weerga niet kende,
de pui van de Bijenkorf was weg en over lagen lichaamsdelen verspreid.
Zelfs het nationaal monument was onder het bloed besmeurt.
En wie mag het allemaal opruimen? Ik!
Terwijl ik de dam afzocht naar lichaamsdelen vond ik een arm,
drie meter daar vandaan lag een hoofd ook nog. Vermoedelijk van dezelfde persoon. Daarnaast lag een kinderwagen op zijn kant, de baby ontbrak.
De hulpdiensten waren nog steeds bezig.
Eindelijk kon ik mijn aanslagverwijderaar gebruiken op het juiste moment.
Zo te zien heb je met dit verhaaltje (on)bedoeld het verzoek van Renske bij het stukje Uit het diepe van CopyKoppie ingewilligd 😀
Inderdaad, een mooie toevalligheid 🙂
Ik heb het verhaal en comments zelf nooit gelezen. Nu wel.