‘Verheug jij je ook op de boekpresentatie, Tja?’
‘Nee.’
‘Waarom niet? Er wordt ons een exclusief diner aangeboden.’
‘Anders was ik helemaal niet gegaan. Daar gaat het niet alleen om. Aangezien de presentatie in een chic restaurant is, heb ik vanmiddag
een blouse en een rok gekocht die boven mijn begroting gaan.’
‘Vergeet het en geniet.’
‘Ik zie wel.’
‘Vind jij het ook jammer dat de avond voorbij is?’
‘Nee Wilma, ik ben het al uren zat.’
‘Het eten was toch geweldig?’
‘Dat wel, maar de sprekers niet. Laten we gaan.’
‘Tja!’
‘Wat?’
‘De achterkant van je rok zit onder de mosterd.’
‘Die verrekte Pisano. Hij had toch mosterd voor de maaltijd beloofd? Ik ga hem een gepeperde rekening sturen.’

hahaha, Tja. Hillarisch!
Prachtig, mooie vondst
Helaas doet deze niet meer mee aan de wedstrijd. Het is een wel een aardige uitsmijter geworden. 😉
Dit stukje doet wel gewoon mee met de wedstrijd hoor Hay (en Tja). De deadline gold voor het moment van insturen, niet van publicatie op de site en dit stukje was op tijd ingezonden.
Gelukkig! Als ik even had nagedacht, had ik dat ook gelijk geweten. 😉
zit je straks met dat boek in je maag, Tja … En dan?
Geweldig verhaal.
Top. Deze uitsmijter hoort erbij.
Je weet wat ik onder de kerstboom wil hebben. 😉 Dat boekje van Pisano natuurlijk.
Wil je nu niet langer teuten dat korte verhalen niet je ding zijn.
Hoe komt je hier nu bij om dit plaatsen?
Eerlijk gezegd vond ik het zelf ook wel leuk, maar als je de enige bent heeft het niet zoveel zin.
Juryleden begrijpen je niet altijd. Jullie gelukkig wel.
@Tja, wat bedoel je hier precies?