Zondagmorgen en het is weer eens zover. Met een kop vol stro en een droge bek staar ik teleurgesteld het veld in. Waar doe ik het allemaal nog voor? Vaak word ik genegeerd, soms zelfs respectloos uitgelachen en de wereld? Die draait ook zonder mij door. Vroeger schrok men als je aan het kruis werd genageld, maar tegenwoordig hoor je zelfs geen boe of bah. En ik besef dat mijn mening er niet toe doet, maar is af en toe een beetje waardering teveel gevraagd?
Of moet ik stoppen met zeuren en de positieve kant zien? Ik bied een familie muizen onderdak. En de kraaien? Als die nou eens niet op mijn goede pak schijten, zouden we dan vrienden kunnen …
Niet diepgravend. Wel gewoon leuk. 😉
Thx Hay!
@G tijd voor verandering, jij bent niet op de juiste plaats
Geen schrik, wel schik. Het toverde bij mij een glimlach op mijn ik heb wel zin in zeuren toet.