Al jaren hangt jouw oude ‘Lowe Alpine’ sportshirt over de stoel in mijn slaapkamer. Die trok je ’s morgens aan, boven je slobberige huisbroek. Daarin ontbeet je, dronk je je koffie, las je de krant.
Ik hield en houd van dat shirt: hij voelt zo lekker zacht!
Gisteravond had ik hem in mijn handen. Wat moest ik daarmee doen? Weggooien? Dat fijne shirt? In een impuls trok ik hem aan.
Hij kwam tot voorbij mijn billen. De mouwen moest ik omslaan. De ronde hals werd een V-hals. Ik bekeek mezelf in de spiegel. Perfect! Blij dat ik hem niet hoefde weg te gooien, wierp ik hem in de wasmand.
Jouw shirt krijgt een andere bestemming: hij wordt mijn nieuwe nachtpon.
« Zelfmedelijden
Bevroren glimlach »
« Zelfmedelijden Bevroren glimlach »
Liefde
Jouw sportshirt
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Marlies Vaz Nunes of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Zelfmedelijden Bevroren glimlach »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi getroffen. Iedereen (wie niet?) die ooit een dierbaar iemand verloor, zal dit herkennen.
Mooie persoonlijke monumenten, je stukjes.
Afscheid nemen bestaat niet…
<3