Ze vochten tijdens hun huwelijk reeds als kemphanen. Dat gedrag zetten ze na de scheiding onverdroten voort, met als lijdend voorwerp hun elfjarige zoon.
Hij verweet haar van de jongen een slappeling te maken en zijn Spartaanse opvoeding daarentegen was haar een gruwel.
Intussen trachtte de jongen de beide ouders zoveel mogelijk te behagen. Eén ding stond daarbij voorop: zolang hij het onderwerp van hun conflict was, waren zij on speaking terms.
Het duurde slechts enkele weken voordat zij er toevallig achter kwam, dat hij hun zoon bij een vechtsportschool had aangemeld.
Haar antwoord daarop, vergezeld van een foto van hun zoon als klassiek balletdanser genomen op de dansschool, luidde: ‘Schat, is het niet de hoogste tijd voor een compromis?’

Recente reacties