Schrijf mee!
« »

Communicatie

Facade

9 november 2013 | 120w | liedelet | 2 |

Ik wilde hem niet aankijken, dus keek ik uit het raam. De zon prikte in mijn ogen, ik zag de vage vingerafdrukken op het glas.

Waarom kwam die vraag nu? Jaren van leergangen die ik doorliep zonder probleemgedrag. Nooit was er een reden om mij apart te nemen, een gesprek van één op één. Ik had er over gefantaseerd hoe het zijn om eerlijk te vertellen wie er achter de façade van de lach zat.

Hij sprak met alle leerlingen en hij vroeg het heel direct. Ik keek uit het raam, ik dacht in seconden. Niet te lang, want twijfel toont de waarheid. Die waarheid hield ik voor me, dat zou alleen maar problemen geven.

“Goed” beantwoorde ik zijn vraag.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van liedelet of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »