Tijdens mijn coschap huisartsgeneeskunde heb ik onlangs meegeholpen met het uitdelen van de jaarlijkse griepprikken. Een enorme logistieke operatie, vergelijkbaar met het betere lopende band werk, waarbij op één middag een kleine duizend mensen worden gevaccineerd. Bij binnenkomst, liefst al met ontblote bovenarm en papieren uitnodiging in de aanslag, wordt men opgewacht door een drietal mensen met spuit. Waaronder ik.
Al gauw blijken veel van de, met name wat oudere, dames mij te verkiezen boven mijn twee vrouwelijke collega’s. “Ik wil graag bij die knappe jonge dokter,” geeft een dame (bouwjaar 1923) openlijk toe. Ze ontbloot haar schouder en geeft me een knipoog. Ze gniffelt als ik de prik zet. “Je weet immers nooit hoe een koe een haas vangt!”
leuk Frank!
Hoe een oude koe een jonge haas vangt, of was het een jonge koe en een oude haas? 😛 <3
@Frank, hahahha… Erg grappig.
ik weet hoe Frank. Die koe gaat in een slootwal liggen en doet met z’n oren een boerenkool stronk na.
Runderachtig simpel toch?
Gniffel, gniffel. 😉
~Grinnik~ ‘k Kan me wel vinden in die dames.
Bij 1000 moet ik denken aan C1000. Duizend had mij meer geprikkeld.
@Frank, leuk verhaal en leuk verteld. 1000 is een rond getal en daarom wordt dat bij voorkeur in letters geschreven. Zegt bijvoorbeeld Onze Taal.