We gaan door. Voorzichtig, nog wat angstig, neemt mijn dochter de eerste stap. Ze heeft deze vakantie vaker zichzelf overwonnen. Trots als een pauw op alle nieuwe dingen die ze geleerd en gedaan had. Zelf veters strikken, de vlokken over haar pap strooien, zelfstandig douchen. Aan het strand zomaar met blote voeten door het zand lopen, zelfs zonder de korrels tussen haar tenen weg te spoelen, te water gaan. Plotseling staat ze stil.
“Mam, zijn we er nou bijna?” Ik gun haar enkele seconden, dan duw ik door. “Wat durf ik dat hè mam?” Zij is trots, ik nog trotser. De zoveelste overwinning, eindelijk draait ze niet meer door. Ze is erdoor, die draaideur. We zijn eruit, verlaten het gekkenhuis.
« Ik heb rugpijn
Poepoog »
« Ik heb rugpijn Poepoog »
Familie, Mensen
Doordraaien
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Ik heb rugpijn Poepoog »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat geef ik graag het eerste hartje!
Een dolblij hartje hiervoor.
@dana trots mag je zeker zijn. Wat een overwinning. Goed gedaan door beiden!
mooie overwinning!