“Zal ik je optillen, Sophia?”
“Mama? Wat raar dat opa onder een ruit ligt. Hij lijkt wel een wesp, gevangen onder een limonadeglas, die beweegt ook niet”.
“Opa is dood lieverd, weet je nog? Hij ligt onder glas zodat we afscheid kunnen nemen, voordat hij begraven wordt”.
“Dat is niet fijn voor opa, wanneer er zand op zijn raam gegooid wordt”.
“Opa merkt daar niets van, en vóór de begrafenis gaat het deksel op de kist”.
“Gaan we opa onder de kastanjeboom leggen? Bij Boris?”
“Nee, we gaan opa naar het kerkhof brengen, waar oma ook ligt”.
“Mam? Wat zielig voor papa, hij heeft helemaal niemand meer”.
“Hij heeft ons toch?”
“En wie heb ik dan, wanneer jullie dood zijn?”
« Vergeten eiland
Paal en zerk »
« Vergeten eiland Paal en zerk »
Communicatie
Facetten (Sophia 6)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Ineke Wolf of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Vergeten eiland Paal en zerk »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Als je dit in 2013 volhoudt, heb je een mooie Sophia-bundel.;-) Het valt me nu op dat Sophia in elk stukje wel iets zegt dat je van een kind niet verwacht (hier die vergelijking met een wesp), maar dat de rest uit ‘normale’ vragen en opmerkingen bestaat.
Doe je dat bewust zo of gebeurt het ‘vanzelf’?
Die ‘anoniem’ was ik dus. Weer vergeten eerst in te loggen. ;-(
Sophia weet wel weer de vragen te stellen.
De vergelijking met een wesp onder een glas… Zou je daarbij niet juist het beeld hebben van een druk heen-en-weer vliegende wesp, proberend te ontsnappen? Het duurt wel even voor die wesp niet meer beweegt.
Het woord ‘wanneer’ in de laatste zin, lijkt mij niet hoe een kind het zou formuleren. Eerder ‘als’?
@Hay Sophia is een compilatie van mijn kinderen, zowel de gewone als de wat minder gebruikelijke opmerkingen zijn ooit door hen gedaan.
De opmerking over de wesp is letterlijk zo gemaakt door één van van mijn kinderen, op de leeftijd van 3 jaar en 4 maanden. Hij refereerde aan een tafereel van een jaar daarvoor. De rest van het gesprek ging ongeveer net zo.
@Inge, De wesp was doodgegaan onder dat glas. Juist dat beeld van die wesp die niet meer bewoog, was het kind bijgebleven.
Als en wanneer lijken hetzelfde te zijn, maar zijn dat toch niet helemaal. Wanneer een kind beide woorden hoort in zijn omgeving, dan zal hij/zij wellicht ook eerder zelf weten wanneer welk woord het beste gebruikt kan worden.
@Ineke
😉 Dat had ik kunnen weten. Eigenlijk had je dat al eerder toegelicht.
@Hay, toch had ik je vraag niet echt beantwoord. Het is zo, dat die bijzonder uitspraken van de kinderen, voor mij aanvankelijk min of meer gewoon waren.
@Ineke, het blijven aandoenelijke dialogen die met je dochter. Inderdaad een mooie verzameling zo.