Op een vuilnisbelt, in de moordende middagzon, port een klein meisje met een stok in het dampende afval. Af en toe wankelt ze en staat stil. Opgeven kan niet, want haar plastic tas is bijna leeg en honger tovert zwarte vlekken voor haar ogen.
Op zoek naar een plek waar niemand geweest is, beklimt ze de berg.
Halverwege zakt ze tot haar heupen in de stinkende drab en mist de kracht zich te bevrijden. Urenlang schreeuwt ze haar keel schor. Pas als ze stil is, hoort ze een antwoord.
‘Je hoeft niet zo hard te roepen, Juanita,’ klinkt een zilveren stem. ‘Ik hoorde je meteen al.’
Als Juanita’s lichaam gevonden wordt, is men verbaasd over de glimlach op haar lippen.
« Het
Vakantie »
« Het Vakantie »
Communicatie, Liefde, Mensen
Metamorfose
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Het Vakantie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi stukje, matige titel.
Doe me denken aan ‘Het meisje met de zwavelstokjes’
Ik denk dat Frank wat die titel betreft wel gelijk heeft. Metamorfose is wel toepasselijk, maar ook erg afgezaagd. Ik had notabene pas ‘De gedaanteverwisseling’ van Kafka herlezen. Daarvan was de oorspronkelijke titel ook ‘Metamorfose’.
Ik ga het stukje niet meteen een andere titel geven. Dat wordt verwarrend. Ik wacht daar dus een paar weken mee.
Bij nader inzien schept het sowieso verwarring als je een titel achteraf verandert, óók als dat weken later is.
Ik kan het maar beter laten zoals het is en een volgende keer beter nadenken over de vraag of een titel zowel passend als verrassend is. 😉
@ G.J. van Gisteren
Het is te lang geleden dat ik ‘Het meisje met de zwavelstokjes’ las. Ik word meteen nieuwsgierig en zoek het op. 😉
Ach, mooi stukje Hay, treurig.
@Hay Net als GJ doet dit mij aan “Het meisje met de zwavelstokjes” denken. Mijn favoriete sprookje.
@Hay wel goed geschreven #dus.
@Ineke
Ik heb ‘Het meisje met de zwavelstokjes’, naar mijn schatting na zo’n 55 jaar ;-), herlezen en begrijp de vergelijking. Nu zit ik me af te vragen of tijdens het schrijven het einde van dat sprookje ergens vanuit mijn onderbewustzijn boven is komen drijven.
@Hay Alles, wie en wat je bent, neem je mee wanneer je schrijft. Dat is vele malen meer dan dat waarvan je je bewust bent.
Een mooie wetenschap. 😉
@Hay 😉