In bed legde ik mijn hoofd graag te rusten in dat holletje onder je sleutelbeen. Verbazingwekkend; die zachtheid van je lichaam terwijl je toch zo gespierd was.
Zacht was ook je trui. En dan bedoel ik die trui welke ik jouw “woontrui” noemde. Jij droeg die trui zoals ik mijn naam draag. Jij was net zo één met jouw speciale kledingstuk als ik ben met mijn naam. “Trui-aan-Trui” noemde jij het samen liggen op de bank.
Nu jij er niet meer bent, mijn naam niet meer kan noemen, woon ik in jouw trui. Dan lijkt het voor even alsof ik jou voel, alsof jij mij aanraakt. Ik snuif jouw geur op en verbeeld me je laatste fluistering te horen: “Trui”.
« Opzet
DE OUDE MAN EN DE OLIFANT (1) »
« Opzet DE OUDE MAN EN DE OLIFANT (1) »
Liefde
Trui-aan-Trui
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Ineke Wolf of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
21 reacties
Reageren
« Opzet DE OUDE MAN EN DE OLIFANT (1) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi! Fijn om je verhaaltjes te lezen.
Mooi en lief en ook wel treurig. Maar vooral mooi. 😉
@Dees, dankjewel!
mooi!
@GaviMensch en @GJ, ook bedankt!
Dit trui-verhaal pakt je in. Warm geschreven!
@Elisa, dankjewel voor je warme reactie!
Pas gisteravond, toen ik er achter kwam dat het woord van huis uit vrouwelijk is, ging ik mij afvragen of dit typisch Nederlandse woord is afgeleid van de vrouwennaam…
Niet dus, maar niets weerhoudt de schrijfster ervan met het woord te spelen. Mooi.
@André, ik verkeer zelfs in de veronderstelling dat trui zowel mannelijk als vrouwelijk kan zijn.
André, dankjewel overigens voor je “mooi”.
Weet jij waar het woord trui vandaan komt?
Van troie, het wollen hemd dat men onder het harnas droeg in de middeleeuwen.
Dankjewel Frank!
Ik probeerde ook mijn truiverhaaltje te plaatsen, maar helaas, ik kreeg tot drie keer toe een melding van een ‘404-fout’. Ligt dat aan mij??
Een verhaal dicht op de huid, met meerdere lagen. Iets om te herlezen. Waar een trui al niet aanleiding toe geeft.
Gisteravond laat was ik zo onwellevend om hier wél het probleem met mijn eigen verhaaltje te plaatsen, maar géén commentaar op dit stukje te geven. Niet bewust, het was gewoon te laat…
Een mooi en vooral sfeervol stukje, al vraag ik me wel af of ze geen cv hebben. 😉
@Hay, het stukje stond gewoon in de publicatie-wachtrij (inmiddels in drievoud). Kijk voortaan eerst even daar voor je een stukje nog een keer instuurt. Als veelschrijver kun je de wachtrij omzeilen door 2x op publiceren te drukken. Meer informatie op het forum.
Ik zal het ergens op mijn ‘mobiele harde schijf’ opslaan. Dank voor je toelichting. Ik doe mijn best, maar soms zie ik zo’n simpele dingen gewoon niet. 😉
@Fons, dankjewel voor je mooie reactie!
@Hay, zie dit nu pas, ook jij bedankt voor je reactie.
Liefde, tederheid, vertrouwdheid én een zachte humor. Een lief knuffelmoment van ooit en altijd. Zo samen mogen zijn. Dank je wel.