Ik kreeg een sleutelhanger en de kinderen een ballon. Geweldig toch, zoals Albert Heijn met nieuwe klanten omgaat. Terwijl ik nog wat krabde aan mijn jeukende implantaat, begonnen we aan onze eerste boodschappen. Ik was dolgelukkig verlost te zijn van de zwarte markt en blij dat ik in een winkel boodschappen kon doen. De kinderen genoten zichtbaar: we wisten allemaal hoe bijzonder dit was. Als mamma het nog had kunnen meemaken, had ze net zo gelachen als wij.
Langzaam vulde onze kar zich met alle basis proteïnes, koolhydraten en eiwitten. Ik maakte me geen zorgen. Zelfs niet toen bij de kassa alle alarmbellen afgingen. Mijn oudste dochter begon zachtjes te huilen. Mijn gestolen DNA klopte niet met de superdatabank gegevens.
Krapte of krabde?
syntaxje error, hersteld
Trouwens, ik weet niet of dat doorgekomen is: een pakkend verhaal 🙂
Boeiend hoe je het doodgewone als boodschappen doen hebt gemixed met zoiets banaals als gestolen dna. Verassend!
Een goed geschreven verhaald dat goed past binnen het wedstrijdthema.
Het lijkt heel los uit de pols geschreven te zijn, en toch ook heel doordacht.