Ik moest het dicht bij mezelf houden, zei hij tegen me, maar ik wist dat het goed bedoelde onzin was. Uitgaan van je eigen kracht en emotie, een mediator inschakelen en dan was er ook nog wel een goede advocaat die hij, met slechts een telefoontje, mijn casus eens wilde laten bekijken.
Ik hield het stuur goed vast terwijl we met 140 km per uur door de regen scheurden. Een ongemakkelijke situatie, waarin ik blij was mijn blik op de donkere weg te kunnen richten.
Hij was een man geworden, het klonk in alles door. De stereo ging weer open en een ‘crazy English summer’ van Faithless maande ons tot een diepe stilte. Zoevend schoof de BMW verder naar huis.
Zou er een bundel zijn met Lijmstokverhalen, dan was ik de eerste die er één zou willen hebben.