De oude man beeft een beetje, naast zijn koffiekopje staat een borrelglaasje. Zijn kleindochter gaat naast hem zitten. Haar grootvader is net terug uit het ziekenhuis en ze heeft de thuiszorg ingeschakeld.
Ik loop de vragenlijst door en blijf daarbij de man aanspreken. In plaats van antwoorden kijkt hij vragend naar de jonge vrouw en knikt telkens als zij het antwoord geeft.
Als we bij de medicatie zijn aangeland, zegt ze lachend dat Opa zijn geheugenpilletjes niet mag vergeten. Hij woont alleen en heeft Korsakov, het geheugen zo lang mogelijk op peil houden is noodzaak.
De man grijnst, pakt het borrelglaasje en mompelt: “Daar moeten de pilletjes in, dan vergeet ik ze niet, mijn glaasje pakken is een ingesleten gewoonte.”


Als de gaten eenmaal (letterlijk) in je hersens vallen kun je stoppen met drinken en pillen eten wat je wilt, vanaf dan is het laatste gevecht tegen de bierkaai begonnen.
Klopt, ementhalerbreintjes
Deel 1 staat op mijn blog trouwens;-))
Ik dacht dat dit deel 1 was?
@Frank Dat was de proloog;-))