Opeens word je voorzichtig, behoedzaam. Zoals je dat ziet dat bij een belangrijke tenniswedstrijd. Wimbledon. Zodra je weet dat je kan, en dat is wat anders dan gaat, winnen gaan je spieren anders werken. Je racket voelt zwaarder, je slaat vaker een bal tegen de netband. Je tegenstander breekt door je service. Je buigt het hoofd. En dan weet je dat je geen winnaar bent.
Een winnaar bezwijkt niet. Roemer bezweek. Hij is geen winnaar. Hij verloor omdat hij niet met de druk die hij voelde bij zijn virtuele winnaarsstatus, kon omgaan. En dus verloor hij.
Samsom is een winnaar. Hij zette, onder druk, verlies om in winst.
Roemer verloor op karakter. Hij is daarom ongeschikt voor het echte werk.


In tennis noemen wij dit choken
In de politiek noemt men dit zwalken.
Zwalken lijkt mij niet het goede woord.
@Ineke Wolf Hoe zou jij het noemen?
Vreemd mijn reactie is onder een andere inzending terechtgekomen. Hoe dan ook: geen zwalken, gezien de betekenis van dat woord.