De politiefotograaf knikte naar de rechercheur, die op zijn beurt twee agenten het teken gaf het stoffelijk overschot van de priester los te snijden. Voorzichtig lieten de agenten het lijk zakken. De forensisch arts bekeek de handen en nek van het ontzielde lichaam. “Vingers schoon, nek gebroken,” zei de dokter hardop, “ik zie geen tekenen van verzet. Breng hem naar mijn plek, dan zal ik hem daar verder onderzoeken.”
“Wacht,” zei de rechercheur en voelde nog even in de kleding van de priester. Hij vond dertien losse guldens in zijn rechter broekzak en een mini-bijbel in zijn linker borstzak. “Ik mis nog wat,” zei de rechercheur: “Zijn afscheidsbrief?” vroeg een agent. “En waar is de koster?” vulde de rechercheur aan.
« Stomme Titel
Drievoudig kampeerdebuut »
« Stomme Titel Drievoudig kampeerdebuut »
Fictie
De Schaduw III
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
15 reacties
Reageren
« Stomme Titel Drievoudig kampeerdebuut »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Dit groeit uit naar een complete thriller.
Goed geschreven en het vraagt om meer.
Opmerking: wat doet – na handen?
@Ineke Als dat niet nodig is haal ik het weg.
“zei de dokter hardop” is wat dubbel. Je zegt iets, of fluistert, of zegt het luid. Bij hardop denk ik eerder aan “denkt de dokter hardop”.
In de plaats daarvan zou ik eerder schrijver, “en zo voegt hij eraan toe”… Je begint het volgende stuk immers met een kleine letter.
@Ineke Hij zei het hardop. Luider dan normaal om zich er van te verzekeren dat alle aanwezigen het konden horen.
Op die manier.
‘Zei de dokter hardop’ vond ik heel aannemelijk. Je ziet de specialist zijn werk doen. Hij formuleert zijn bevindingen zoals ze later in het logboek komen. Als je dat hardop doet kun je het beter memoriseren.
Niet anoniem; was weer vergeten in te loggen.
Iets hardop zeggen, is nogal dubbelop. Als je iets zegt dan kan dat op verschillende manieren, hardop is dan wat standaard is. Luider dan de normale spreektoon, schreeuwen, met luide stem,of fluisteren, zachtjes spreken enz.
Sprak de arts tegen de mensen die in de zin daarvoor genoemd werden, of sprak hij tegen zichzelf? Dat in een woord zien te vangen is veel spannender dan iemand hardop te laten praten.
Dit dit van het verhaal vind ik zwak, en dat valt op binnen een sterk geschreven stuk.
@Fons, wanneer ik niet ben ingelogd, heet ik toch niet Anoniem, de letters van mijn naam worden dan alleen maar niet blauw.
@Ineke, pleonasmes en dergelijke zijn behalve taalfouten ook stijlfiguren.
@Frank, dat weet ik. Ik lees hier echter eerder een stijlfout dan een stijlfiguur. Het zal een kwestie van smaak zijn. En daar valt nu eenmaal flink over te twisten.
En laten we dat vooral blijven doen, het is onze plicht 🙂
@Frank 😉
Die eerste zin, die is geweldig !