Mijn allereerste kampeernacht mag ik gerust onvergetelijk noemen. Ik was met vriendin en twee flatgenoten op fietstocht naar de Gentse Feesten. Ik weet eigenlijk niet eens of we daar iets van meegekregen hebben.
De anderen vonden mij maar een zeurpiet dat ik op een camping wilde staan en niet ergens “wild”. Mijn grote tegenzin tegen gebrek aan water gaf de doorslag.
Hoe wij zo stil gedaan hebben naast “die anderen” weet ik niet meer goed, maar we hebben in die vierpersoonstent de liefde bedreven. En toen ik daarna alleen op mijn rug lag voelde ik er hard tegenaanbonken. “Haha je bent niets gewend” was de reactie.
Bij het oprollen van de tent kwam onder mijn plek een verse molshoop vandaan.
Recente reacties