De liefde bedrijven. Geliefd zijn. Geile dingen doen met man of vrouw. Een non van achteren nemen. Je laten pakken door een collega. Het mag niet. Je mag er niet aan denken. Het zit diep weggestopt. Weggedrukt in het gebed: “Weesgegroet Maria, vol van genade, maar ik mag je niet neuken…” Niet denken aan seks, niet denken aan liefde, mag niet denken aan… stop…niet denken.
De zondagsmis is voorbij. Ik heb mijn preek gepredikt. De hosties zijn uitgedeeld: lichaam van Christus. Ik heb er niet aan gedacht. Ik kleed me om, mijn misdienaar kleed zich om. Ik zie het voor me, mag er niet aan denken…laat de kinderen tot mij komen…maar ik zie het…voor me….
“kom jij eens hier jongeman?”
Omdat Christus een eigennaam is, is een hoofdletter op zijn plaats.
Christus is, in tegenstelling tot Jezus, geen eigennaam maar een omschrijving, de gezalfde.
Gecorrigeerd. :-p
De naam is Jezus Christus. Jezus staat voor redder, Christus voor gezalfde. En waar het gaat om JC, wordt gezalfde vaak ook met een hoofdletter geschreven.
In de Bijbel wordt ook wel gesproken over Christus Jezus, naast Jezus Christus. Altijd beide namen met een hoofdletter, omdat het hier ook om eigennamen gaat.
Het is immers de Christus, de Gezalfde en niet zomaar een gezalfde.
Precies!
Maar de discussie zou moeten gaan over het onderdrukken van gevoel en de schaduwzijde daarvan.
Daar ging het stuk over. De reacties gingen over wat er in het stuk stond. Een schitterend stuk #dus
Over de inhoud: de mens is, zoals elk levend wezen, obsessief gericht op het voortplantingsritueel of op iets dat erop lijkt. De fantasie over de non is rechtstreeks te snappen. Al het andere indirect ook wel, maar wat daarvan geaccepteerd wordt is een kwestie van cultuur (per cultuur of tijdsgewricht ligt dat anders). Wat daarin ‘not done’ is, wordt door betreffenden verdrongen of heimelijk gepraktiseerd als de gelegenheid zich voordoet, het risico van uitsluiting op de koop toe nemend. De schaduw ontstaat bij het eigengerief zonder aanzien des persoons, maar ook die gedachte is weer cultuur bepaald. Het zijn zo maar wat gedachten en met nog een paar aanslagen heb ik en passant een stukje van 120 woorden geschreven. Nu.