‘Welke dag was het ook alweer?’, vraag ik me vertwijfeld af.
Door het hele huis slingeren briefjes met aantekeningen. Op één daarvan moet een datum staan.
‘Organiseer de boel nou eens!’, verwens ik mezelf.
Een verjaardagswens sturen is het probleem niet, maar schrijf ik nog, alvast of gewoon gefeliciteerd?
Op de koelkast hangt een ansichtkaart van Ed de Goeij, bekend keeper van mijn generatie. Ik heb niets met voetbal en besluit de kaart weg te gooien.
‘Ik ben het!’, fluistert de kaart me tegemoet.
Dan weet ik het weer. De datum staat achterop de kaart. Het is weer één van mijn handige ‘dit zal ik wel onthouden’ bedenksels die ternauwernood helpen.
31 mei uit 1970 vervolgt de kaart in fluistering.


Recente reacties