Schrijf mee!
« »

Fictie

Het Zesde Zintuig

15 juni 2012 | 120w | Defrysk | 2 |

Bijna al zijn vlees was weggevreten door hongerige maden en anaerobe bacteriën toen hij wakker werd. Hij lag onder een dun laagje modder, al jaren dood, onbeweeglijk stil in een duister niets.
Hij voelde trillingen in de grond: alsof personen naar zijn graf liepen.
Toen hoorde hij een bekende stem:
“Kijk, mijne heren, dames, het plaats delict.”
Het aangevreten lijk schudde van het lachen toen hij besefte van wie de stem was: het was Beau van Erven Dorens.
“Wat voelen jullie hier Ingomar en Peter?”
“Ik voel een prettige trilling, alsof het slachtoffer vaak schuddebuikte van het lachen.”
“Haar man lachte graag ja,” reageerde een familielid die in het (voor dit programma overgeverfde) VW busje van Yvon Jaspers meeluisterde, emotioneel.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »