een van de vliegeneitjes kwam uit. er kwam een kleine vlieg uit. hij liet zijn vleugels drogen en vloog weg. het bos waarin het dier vloog was enorm. tijd om de omgeving in zich op te nemen had hij niet. hij vloog zo lang zijn vleugels dat aankonden. toen hij zo moe was dat hij geen slag meer kon maken, ging hij zitten op een takje. hij keek rond en zag overal prachtige bloemen. hij besloot een van die bloemen van dichtbij te bekijken. hij vloog erheen en zag een heleboel vlinders. die zogen de nectar uit de bloemen. hij deed ze na, maar het arme dier werd weggejaagd. in zijn haast vloog hij in een spinnenweb. de spin naderde…

Volgens mij is de Shift-toets van uw toetsenbord defect.
Nog geen soortgelijke stukjes?
Het is natuurlijk wel een andere eendagsvlieg (snuf).
@andré de raaij
mooi stukje in die link, maar waarom gaan eendagsvliegen toch altijd dood aan het eind?
Eendagsvliegen zijn een gewild onderwerp, veel meer dan organismen die vele duizenden jaren oud zijn raar genoeg.
Er is geen dramatisch gegeven aan (zo goed als) onsterfelijk zijn. “Who calls that living if no gal will give in to an old man what is nine hundred years…”.
Hoofdletterloos is lastiger lezen, maar het thema eendagsvlieg spreekt me wel aan, een leven van geboren worden, opgroeien, de wereld in, verkwikkelijke en onverkwikkelijke ervaringen, en dan sterven, net zoals bij mensen, waar weliswaar die dag iets langer duurt.