“Ik ken u ergens van” zegt de vijfjarige knul tegen de man die op een winterse dag bij zijn ouders op de bank een kop koffie zit te drinken.
“Ah, dat is mooi” zegt de man, met een blij gezicht. “Dus… je komt wel eens in de kerk?”
“Heel soms, maar daar ken ik u niet van”. Nu kijkt de man beteuterd en hij vraagt de jongen waar hij hem dan wel van kent.
“Toen wij van de zomer van vakantie terugkwamen, heb ik u in de snackbar gezien, u was voor mijn vader en mij aan de beurt. U nam een berenklauw, daarom weet ik het nog”. Er valt een stilte en dan barst de man in lachen uit.
« Zoemen
Jongens waren we »
« Zoemen Jongens waren we »
Communicatie, Mensen
De dominee komt langs
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Ineke Wolf of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Zoemen Jongens waren we »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties