Ik voel dat ik wegglijd. Mijn bestuurder rukt aan het stuur maar ik glij gewoon door. Ik voel me vrij, bevrijdt van alle controle die mijn bestuurder over me denkt te hebben.
Ik merk dat mijn bestuurder in paniek raakt. Ik wil mijn bestuurder geruststellen maar ik merk dat hij angstig naar een boom staart.
Ik ben een levenloos ding, ken geen angst of vreugde en was al dood voor ik gemaakt werd. Mijn bestuurder leeft in doodsangst en wil blijven leven. Over enkele ogenblikken zal mijn metaal om de boom vouwen.
Ik ben dan total loss en klaar voor de sloop. Mijn bestuurder zal dan bevrijdt zijn van angst en alle controle hij dacht over het leven te hebben.


Kijk.. Metaforisch mooi.