Het was een lunch die door de vele gangen van het paleis uiteindelijk koud de tafel bereikte. Goed dat er geen mantelzorgers waren uitgenodigd, die kunnen hun niet-vergoede kostbare tijd wel beter gebruiken.
De gastvrouw was gekleed in een witte blouse met strik en een paarsblauwe pantalon. Gelukkig zag je haar gele schoenen onder de tafel niet, wel de onbenutte knoopsgaten van de gulp van haar man tijdens zijn toespraak.
Na het inclusieve toetje – dame blanche met een saus van kleur – maakten wij uitblinkers een ‘usfie’ en vertrokken richting centrum op zoek naar McDonald’s, want we hadden best trek gekregen. Wel jammer dat we al die mensen met plastic bekertjes tegenkwamen die om geld vroegen. Zo slecht voor de planeet.


Recente reacties