Ooit stonden we lijnrecht tegenover elkaar, de politie en ik. Locatie: de zeedijk, vlakbij de kerncentrale van Borssele. Zij waren bewapend met rieten schild en wapenstok. Wij zaten in een kleermakerszit, en bezetten zo de dijk. Protesteren was ook vrolijk destijds, de grimmigheid kwam van de andere kant. Toen werd kennelijk het startsein gegeven om de dijk schoon te vegen. En dus werden we bestookt met traangasgranaten. Nee, dat was niet goed voor het vertrouwen in het gezag.
Pas veel later kwam ik de sociale kant van de politie tegen, zoals hun optreden bij huiselijk geweld. Ik zou nooit kunnen werken in een organisatie waar de orders hoe dan ook moeten worden opgevolgd. Maar zelfs ik ben wel genuanceerder geworden.
« ver weg of dichtbij
« ver weg of dichtbij
Column, Maatschappij, Mensen
Blauw
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« ver weg of dichtbij
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Lisette. ‘Befehl ist Befehl’ is wat dat betreft nooit uit de mode geraakt. In bepaalde kringen is het zelfs een geliefde tattoo.
En ja, in NL doet de politie veel goed werk onder vaak moeilijke omstandigheden. Zelf heb ik echter niet altijd vertrouwen in de intelligentie van sommige agenten.