‘Trots op mijn stad,’ zegt Femke Halsema – het ‘gezag’ schiet vol. Ik weet niet waarom. Ik schiet vol door de omleidingen vanwege ontelbare opbrekingen in Amsterdam die al maanden duren – tot najaar 2027 – en me doen denken aan de aanleg van de metro destijds. Het kost me anderhalf uur om van oost naar west te komen. Nu met de Pride duurt het uiteraard nog langer.
Gelukkig hoeft Femke niet naar queer jongens op waterscooters te zwaaien, die bestaan niet – althans niet in het openbaar…
Ik zoek naar wat ruimte en roep: ‘Alle witten naar achteren.’ Man, vrouw… maakt niet uit. Ik discrimineer niet: wit is wit. Ze horen mij niet eens. Mensen in hun eigen drukte hebben genoeg aan zichzelf.


Je laat mij in de lach schieten, Han. Dat is veel waard weer met deze warmte.
Ook hier is alles tegelijk opgebroken en afgesloten. Het onderhoud is hard nodig, begrijpelijk in vakantieperiode, maar heel lastig.
We wilden een familiedag in augustus doen. Maar het is spoorzoekertje spelen om een locatie te vinden die voor iedereen zonder al te veel omwegen is te bereiken.
Misschien toch maar in de herfst.
Ik heb de neiging om te roepen: ‘Alle kleuren naar achteren.’
Levja. Haha, ik doe al een stap naar achteren.
Onderhoud dat te lang is uitgesteld. En nu opeens massaal. Met de informatie die niet klopte hoelang het gaat duren.
Huisvuil ophalen is ook zoiets. Vooral grofvuil.
Maar ja, geniet van het wer!
Wer – weer.