De een trekt aan de ene deur en de ander aan de andere. Vaak in tegengestelde richting. De schuifdeuren blijven minimaal kieren en maximaal zit je met een open ruimte: het tocht of het waait.
Naar links of naar rechts, wat maakt het nog uit als alles extreem is; of je nu PRO bent of JAknikt. Welbeschouwd zijn de Algemene Politieke Beschouwingen een heen en weer schuiven van soms onbetamelijke woorden uit stormende monden, na een eerdere speech van een uitkeringsgerechtigde – hoofdzakelijk geschreven door Robotrobbie – die op een te grote stoel beweert dat je niet moet worden opgesloten in een uitkering – behalve als je met behoud van uitkering in een poppenkast speelt en nooit de handdoek in de ring gooit.


Ik volg de debatten in de kamer niet echt maar langs deze weg mijn complimenten voor het AI stuk op Metro! Goed geschreven, Han.