Toen Basje vijf jaar oud was, ontving hij een prachtig kleurboek cadeau. Iedere keer dat hij buiten de lijntjes kleurde, kreeg hij geen toetje bij het avondeten.
Toen dat niet meer hielp, las papa hem steeds voor straf urenlang voor uit Finnegans Wake van James Joyce. De jeugd van Basje werd hierdoor gekenmerkt door alle mogelijke facetten van angst.
Maar op een dag won hij de tekenwedstrijd van zijn school. Hij was de enige die mensen, dieren en objecten onvaste contouren had durven geven, waarmee hij volgens de driekoppige jury blijk gaf van een zelfstandige, creatieve en avontuurlijke geest.
Voor zijn kunstwerken worden tegenwoordig astronomische bedragen neergeteld op internationaal vermaarde veilingen. Daarmee is de vloek van het schijnbaar onherstelbare verbroken.

Recente reacties