Een zolder heeft altijd iets magisch gehad voor mij. Niet zozeer de kamer van mijn oudste broer zelf, die daar sliep. Nee, het zat hem meer in de schotten die links en rechts onder de schuine wanden waren gemaakt door mijn vader en zijn handige zwager. Ik weet eigenlijk niet meer wat daarachter verborgen lag.
In mijn eigen huis liggen er oude kampeerspullen en een uit elkaar gehaald Ikea-bed. Maar we hebben er ook twee opbergboxen neergezet, vol spullen uit de eerste jaren van onze kinderen. Ik wil ze ooit nog eens tevoorschijn halen, maar kom daar niet aan toe. Voor nu is het ook genoeg om te weten dat ze daar veilig liggen opgeslagen. De zolder als veilige haven.

Recente reacties