Ja u leest het goed. Ik ben een zolderling. Geen uitzondering en geen zonderling maar een zolderling. Dat komt zo. Ik bewaar alles, maar dan ook alles op zolder. Al jarenlang en eigenlijk al gelijk vanaf mijn geboorte. Het raakt dan ook bijna vol daar. Er is weinig plek over. Vreemd zou je kunnen zeggen. De wetenschap (wie of wat dat ook mag zijn) heeft vastgesteld dat wij maar 10 procent van onze zolder effectief gebruiken. Hoe zit dat dan met verdere opslag? Mag die er niet meer in? Wordt deze elders geparkeerd? Het wringt kan ik u zeggen. Waar laat ik al mijn nieuw vergaarde kennis en ervaring dan? Ik loop over. Op de overloop, onder aan de vlizotrap.

Met Hölderlin heeft het evenmin van doen. 😉
Al zou ik wel willen.