Ik geniet. Elke avond is er wel een actualiteitenprogramma, talkshow, of interview sessie waarin de hoofdrolspelers hun zegje mogen doen. Sommige mensen haken al af bij de aankondiging. Anderen redden het net totdat er door elkaar heen wordt gepraat. Ik zie alles het liefst helemaal.
Natuurlijk heb ik ook last van de verharding van standpunten, tweedeling in de samenleving. Ik word er mistroostig van, en een oplossing zie ik niet snel komen.
Ik zoek afleiding, en vind die. In een regionale krant word ik van harte uitgenodigd voor de Nederlandse Breidagen. Ongeveer bij mij om de hoek. Ik kan zelfs een masterclass volgen.
Ik kan helemaal niet breien, maar ik kan me vast laven aan de sfeer die daar heerst.

Heerlijk breien. Het is weer helemaal hip. Mijn zus is een paar jaar geleden begonnen met weven. Puur als hobby en begonnen met gewoon een lap. Nu maakt ze de mooiste tassen en is nu begonnen met kleding.
Wat de verkiezingen betreft. Ik volg de programma’s van diverse partijen. De debatten op tv kan ik niet goed aanzien. Wel hoop ik dat mensen niet uit onvrede gaan kiezen, maar weer echt opbouwend willen zijn. Samenwerken, ondanks verschillen.
Even nog een punt aan je verhaaltje toevoegen.
@Levja: mijn moeder maakte vroeger een smyrna-kleed, ook aan een soort weefgetouw. Ik weet nog dat we op een gegeven moment allemaal moesten meehelpen, want zij had haar pols geforceerd. Het kleed heeft lang en trots in de woonkamer gelegen.
Oeh, dank voor je punt over de punt!
@Lisette: Mijn zus is begonnen met een redelijk klein weefgetouw, tegenwoordig vind ik het best een groot geval. Maar ik bewonder zo hetgeen ze maakt. Vooral de vreugde waarmee ze dit doet naast haar werk.